Hoe het toch weer goed zal komen
Door: Julian Cornelisse en Thomas van Geelen
Al jarenlang worstelt de Svj met het probleem der betaald printen. Al verschillende beklagenswaardige systemen zijn aangeschaft, en de sporen daarvan zijn nog steeds overal in de school zichtbaar in de vorm van de buiten werking gestelde printpalen. Het lijkt er nu echter sterk op dat het verhaal nog een positief staartje krijgt.
Het begon allemaal in 2001, toen het printsysteem werd aangeschaft. De toenmalige leverancier voldeed niet aan de eisen. Het betaald printen werkte slechts in vlagen. Toen de leverancier met een verbeterde versie van het systeem op de proppen kwam, nam de faculteit deze aan. Echter, in diezelfde periode werd het bedrijf dat de printpalen leverde overgenomen door een grote op de markt. De bedoeling hiervan was louter concurrentie van de markt verwijderen. De vernieuwde software kwam dus niet, en het betaalde printen werd in 2002 stop gezet.
De SvJ was toen (en is overigens nog steeds) de enige faculteit van de HU waar gratis geprint werd. Logischerwijs hadden de andere faculteiten een kostendekking meer dan de SvJ, die elk blaadje nog zelf moest betalen. Men zag de ernst ervan in en wilde toch weer een systeem aanschaffen. Toen in 2004 de informatiemanager van baan veranderde, lag het besluit in handen van wisselende interims. Er volgde een nieuwe poging. Er werd splinternieuwe software aangenomen van het bedrijf dat de vorige leverancier overnam; echter niet dezelfde verbeterde software als die de vorige leverancier vlak voor de overname aanbood. Je kunt op je vingers natellen dat ook dit systeem met alle 'kinderziektes' niet deugde.
Toen Marianne Huisman per 1 september 2005 als faculteitsvoorzitter FCJ/HU werd aangesteld, en hoorde van de geschiedenis van het betaald printen, zette ze het meteen stop. Ze wilde er niet aan beginnen er nog iets van proberen te maken met dit systeem. Toen waren er echter twee problemen. “Op de eerste plaats is het voor de studenten zelf natuurlijk fijn dat ze gratis kunnen printen, en als het naar betaald over gaat zal hier verzet tegen zijn. Daarnaast hebben we, vanwege de geschiedenis van het betaald printen een krediet van 0.” Het is niet zo dat de school in gigantische schulden zit; het systeem was aangenomen op basis van een lease constructie. Wanneer het werkte werd er betaald, anders niet. Dat is ook de reden dat de palen er nog steeds staan; ze zijn immers geen eigendom van de SvJ.
Momenteel wordt er gewerkt aan een alternatief. Per 27 februari (of in mei; men doelt op een vakantie omdat het dan goed in te voeren is), gaat het nieuwe project van start. De huidige facilitycard verdwijnt en zal worden vervangen door de “chipknip”. Hiermee zal men niet alleen in de gehele faculteit kunnen betalen, maar in de gehele HU, want deze zal gaan werken met hetzelfde systeem. Men kan dan zijn chipknip overal in de faculteit opladen van zijn eigen bankrekening, zoals dit bij een gewone bank werkt. Buitenlandse studenten zullen een tijdelijke chipknip krijgen.
In haar nieuwe gang van zaken benadrukt Huisman dat ze het verleden volledig achter zich laat; een nieuwe leverancier, een nieuw systeem en een nieuwe faculteitsvoorzitter moeten de toon zetten voor een nieuw tijdperk. Vanwege de voorgaande flops moet het nu in één keer goed gaan. Daarom zijn er nu al testen gaande waarin het systeem op de proef wordt gesteld. Huisman stelt nadrukkelijk dat het betaald printen slechts kostendekkend moet worden, en niet meer. De SvJ zal de eerste faculteit van de HU zijn die de chipknip in gebruik neemt. De faculteit Natuur en Techniek die de HU in Amersfoort heeft is ons echter voor. “De kinderziektes kunnen we alvast van hen afkijken.” Het is de bedoeling dat de rest van de HU volgt, en dat het systeem medio 2006 in de hele HU in actief is.
